Wpływ budowy ciała na ryzyko złamań u sportowców

Jak pokazują badania przeprowadzone przez fińskich lekarzy, specjalistów medycyny sportowej i fizjologii sportu, zawodowi biegacze posiadający wysoko wysklepiony podłużny łuk stopy, nierówną długość kończyn lub szpotawość stóp częściej niż inni cierpią z powodu złamań kości kończyn dolnych. Są to zwykle złamania skomplikowane i wieloodłamowe. Podobne cechy budowy grożą urazami również innym sportowcom wyczynowym.
Naukowcy postanowili sprawdzić, czy pewne czynniki biomechaniczne (związane właśnie z różnicami w budowie ciała) mają wpływ na ryzyko złamań. Przebadali 31 zawodowych sportowców, którzy przebyli w swoim życiu przynajmniej trzy złamania i porównali z grupą kontrolną, w której żaden z wyczynowców nie przebył złamania. Sportowców porównywano pod kątem intensywności treningów, gęstości masy kostnej, a w przypadku kobiet - również profilu hormonalnego. W grupie badanej stwierdzono w sumie 114 złamań. W przypadku mężczyzn 70 % złamań dotyczyło kości piszczelowej lub strzałkowej, z kolei w przypadku kobiet aż 50 % złamań dotyczyło stawu skokowego. Stwierdzono, że oprócz podanych powyżej czynników grożących złamaniami, podobnie wpływają zaburzenia hormonalne u kobiet (bardzo częste w przypadku intensywnie trenujących pań). Ponadto nie bez znaczenia okazał się sposób prowadzenia treningu: im dłuższe dystanse pokonywali biegacze w ciągu tygodnia (średni wynosił 117 km), tym częściej doznawali złamań wysiłkowych. Badanie to jest jeszcze jednym dowodem na to, jak ważny jest trening pod kierunkiem doświadczonego fachowca. Dla zawodowych sportowców, udział specjalisty medycyny sportowej w treningu jest niezbędny.

Opracowano na podstawie Medycznej Agencji Informacyjnej